توربین | بلاگتوربین | بلاگ
Forgot password?

مشهد

مشهد مشهد دومین شهر پرجمعیت ایران و مرکز استان خراسان رضوی است. این شهر در شمال شرقی کشور نزدیک به مرز ترکمنستان و افغانستان قرار دارد. در سرشماری سال 2011 جمعیت این شهر نزدیک به دو میلیون و هفتصد هزار نفر بوده است. این شهر در گذشته واحه بزرگی در جاده ابریشم بوده است که به شهر مرو در شرق مرتبط بوده است. شهر مشهد نامش را از میزبانی مقبره امام رضا، هشتمین امام شیعیان گرفته است. هر ساله، میلیون ها زائر از حرم امام رضا دیدن می کنند. خلیفه عباسی هارون الرشید هم در همین مقبره دفن شده است. مشهد شاهد صعود و سقوط دولتمردان بسیاری در طول تاریخ بوده است. بسیاری از عربها، ترک ها و به خصوص قبایل افغان و مغول تغییرات بسیاری را در زبان، فرهنگ و قومیت این شهر وارد آورده اند. مشهد در دوران مغول موفقیت اقتصادی نسبی را تجربه کرد. مشهد به شهر فردوسی شهره است، شاعر ایرانی شاهنامه که حماسه ملی ایرانیان است. شهر محل زندگی برخی از شاخص ترین افراد ادبیات و هنر ایران مانند مهدی اخوان ثالث، شاعر معاصر معروف و محمد رضا شجریان، آوازخوان سنتی ایران است. فردوسی و اخوان ثالث هر دو در طوس دفن شده است، شهری باستانی که ریشه اصلی شکل گیری مشهد محسوب می شود. در 30 اکتبر سال 2009، (سالگرد شهادت امام رضا) رئیس جمهور وقت، احمدی نژاد مشهد را "پایتخت معنوی ایران" نامید. بارگاه امام رضا در مشهد

نام شناسی و تاریخ ابتدایی مشهد

نام مشهد از ریشه عربی و به معنای محل قتل و شهادت می آید. این مکان جاییست که علی بن الرضا، هشتمین امام مسلمانان شیعه به شهادت رسیده و حرمش در این شهر قرار گرفته است. در ابتدای قرن نهم میلادی، مشهد روستای کوچکی بود که سناباد نامیده می شد و در 24 کیلومتری شهر طوس قرار داشت. کاخ تابستانی حمید بن القحطبه، فرمانروای خراسان در این روستا قرار داشته است. در سال 808، زمانی که خلیفه وقت هارون الرشید، از این روستا عبور می کرد، مریض شد و فوت کرد. او در زیر کاخ حمید بن القحطیه دفن شد. به دلیل این واقعه تاریخی، دارالعماره را مقبره هارونیه می گفته اند. چند سال بعد در سال 818، علی بن موسی الرضا نیز توسط مامون به شهادت رسید و در کنار هارون الرشید دفن شد. با اینکه مشهد را میراث دار فرهنگی طوس می دانند که شخصیت های فرهنگی بیشماری مانند نظام الملک، غزالی، احمد غزالی، فردوسی، اسدی طوسی و شیخ طوسی داشته است، جغرافیا دانان همواره این دو شهر را به درستی از هم جدا می دانسته اند که فاصله ای نوزده کیلومتری از یک دیگر دارند. با اینکه گفته می شود که پس از شهادت امام هشتم، نام شهر به مشهد الرضا (محل قتل امام رضا) تغییر نام یافت، اما به نظر می رسد که این نام برای اولین بار در سه دهه ی پایانی قرن دهم میلادی و در المقدیسی استفاده شده است. در نیمه قرن چهاردهم، جهانگرد معروف ابن بطوطه، از عنوان شهر مشهد الرضا استفاده می کند. تا پایان قرون وسطی نام نوقان که هنوز هم بر روی سکه های این دوره دیده می شود (دوره ایلخانی و نیمه قرن چهاردهم) بیشتر از مشهد الرضا کار برد داشت. ترکان خاتون، از سلسله خوارزمشاهیان، که به ملکه ترکان معروف بود، نیز در این شهر توسط مغولان گروگان نگه داشته شده بود. عکس هوایی حرم امام در مشهد شیعیان کم کم شروع به زیارت مقبره امام هشتم کردند. تا پایان قرن نهم، گنبدی بر روی این مقبره و بناها و بازارهای بسیاری در اطراف آن ساخته شد. در طول تقریبا هزار سال، این مقبره ها بارها ویران و سپس نوسازی شدند. با این همه تا زمان یورش مغولان در سال 1220 مشهد هنوز به عنوان شهری مهم در منطقه مطرح نشده بود. همین مسئله به اضافه واقع شدن حرم امام هشتم در این شهر باعث شد که از هجوم لشکران مغول در امان بماند، در حالیکه بسیاری از شهرهای بزرگ خراسان ویران شدند و در آتش مغول سوختند. زمانی که ابن بطوطه در سال 1333 از این شهر بازدید کرد، در گزارشاتش نوشت که مشهد شهری بزرگ با درختان میوه فراوان، جوی ها و آسیاب های فراوان است. گنبدی بزرگ بر روی مقبره مقدس قرار گرفته است و دیواره هایش با کاشی های رنگی زینت شده اند. به نظر می رسد که اهمیت مشهد در طول زمان با شهرت روزافزون حرمش و سقوط تدریجی طوس افزایش یافته باشد. طوس در سال 1389 توسط میران شاه فرزند تیمور به نابودی کامل رسید. زمانی که بزرگزاده مغول که حاکم طوس بود شورش کرد و تلاش کرد که دولت مستقل خود را تشکیل دهد، میران شاه توسط پدرش به مقابله با او رفت. طوس پس از محاصره ای چند ماهه مورد هجوم ارتش میران شاه قرار گرفت و با خاک یکسان شد. ده هزار نفر از سکنه این شهر قتل عام شدند. بعدها در دوره حکومت شاهرخ میرزا تیموری، مشهد به یکی از مهم ترین شهرهای ایران تبدیل شد. در سال 1418، همسر او گوهر شاد، ساخت مسجد بی نظیری را در کنار حرم امام رضا آغاز کرد، که با نام او شناخته می شود. پارک مینیاتوری مشهد

جغرافیای مشهد

شهر مشهد در عرض جغرافیایی 36.20 درجه شمالی و طول جغرافیایی 59.35 درجه شرقی در دره رود کاشف رود نزدیک به ترکمنستان و میان دو رشته کوه بینالود و هزار مسجد قرار گرفته است. به دلیل وجود این کوه ها، شهر مشهد دارای زمستان هایی سرد، بهارهایی مطبوع، تابستان های معتدل و پاییزهایی زیباست. مشهد با عشق آباد، پایتخت ترکمنستان تنها 250 کیلومتر فاصله دارد. آب و هوای شهر مشهد استپی با تابستان هایی گرم و زمستان های سرد است. بارش باران در طول سال تنها 250 میلیمتر است که بخشی از این بارش به صورت برف می باشد. تابستان های مشهد معمولا گرم و خشک هستند، که دمای هوا در روزهای تابستانی از 35 درجه سانتیگراد هم می گذرد. چالیدره مشهد