توربین | بلاگتوربین | بلاگ
Forgot password?

ایروان

ایروان شهر ایروان پایتخت جمهوری ارمنستان و یکی از سه مراکز اصلی قفقاز جنوبی است. جمعیتی بالغ بر یک میلیون نفر، یعنی بزرگترین جامعه ارمنی جهان، در این شهر زندگی می کنند. ایروان مرکزی، همانند جواهری در معماری شوروی می درخشد. در روز جشن اتحاد جماهیر شوروی، به دلیل رنگ سنگ هایی که در ساختمان ها به کار رفته و نیز روحیه پرجنب و جوش جوانان به شهر صورتی معروف می شود.

تاریخ ایروان

تاریخ ایروان به قرن هشتم پیش از میلاد برمی گردد، زمانی که قلعه اربونی در سال 782 پیش از میلاد توسط شاه آرگیشتی در انتهای غربی دشت آرارات بنا شد. اربونی به عنوان مرکزی مذهبی و اداری بزرگی، به شکل پایتختی کاملا سلطنتی طراحی شده بود. در طول قرن های طولانی ایرانیان بر ارمنستان شرقی حکومت کردند که از اوایل قرن شانزدهم تا سال 1828 ادامه داشت و این شهر از سال 1736 مرکز بخش اداری حکومت خانی ایروان بود. در سال 1828 ایروان به همراه بقیه ارمنستان شرقی به بخشی از امپراطوری روسیه تبدیل شد. این مسئله بعد از فتح این منطقه در جنگ ایران و روسیه بین سالهای 1826 و 1828 رخ داد. پس از جنگ جهانی اول و پس از آنکه هزاران تن از نجات یافتگان نسل کشی ارمنی ها در امپراطوری عثمانی ساکن این منطقه شدند ، ایروان مرکز اولین جمهوری ارمنستان شد. در قرن بیستم و زمانی که ارمنستان بخشی از اتحاد جماهیر شوروی شد، شهر ایروان رشد سریعی را تجربه کرد. در تنها چند دهه، ایروان از یک شهرستان کوچک در امپراطوری روسیه به مرکز فرهنگی، هنری و صنعتی اصلی و مقر دولت ملی تبدیل شد. ایروان زیبا

ایروان مدرن

با رشد افتصادی کشور، ایروان تحولات بزرگی یافته است. بسیاری از مناطق شهر ساخت و ساز های جدیدی را از اوایل سال 2000 شاهد بوده اند. همچنین مراکز خرید و فروش مانند رستوران ها، فروشگاه ها و کافه های خیابانی که در دوران شوروی نادر بودند، چندین برابر شده اند. در سال 2011 جمعیت ایروان با 1060138 نفر حدودا 35 درصد جمعیت جمهوری ارمنستان را شامل می شده است. بر طبق آمارهای رسمی 2016، جمعیت این شهر1073700 نفر بوده است. ایروان در سال 2012 توسط یونسکو پایتخت جهانی کتاب نامیده شد. این شهر عضوی از شهرهای اروپایی است. شهر تاریخی ایروان

مراسم و جشن ها

روز استقلال

یکی از جشن های ملی ارامنه جشن روز استقلال است که هر سال در میدان اصلی و بزرگ ایروان (هراپاراگ) برگزار می شود و یکی از روزهای تعطیل رسمی ارمنستان است و مراسمی همچون آتش بازی و کنسرت در این روز اجرا می شود. در واقع در 21 ماه سپتامبر سال 1991 میلادی طی همه پرسی انجام گرفته استقلال ارمنستان به تصویب رسید.

فستیوال کناتس

برگزاری رقص های محلی، کنسرت ها و سایر برنامه های شاد و مفرح که در ماه سپتامبر انجام می گیرد.

جشنواره بین المللی فیلم گلدن اَپریکات

جشنواره سالانه بین المللی فیلم گلدن اَپریکات در سال 2004 میلادی در ایروان، پایتخت ارمنستان، توسط بنیاد گلدن اپریکات به منظور توسعه سینما شکل گرفت. بنیاد گلدن اپریکات متشکل از انجمن ارمنی منتقدین فیلم و روزنامه نگاران سینما است که دارای حامیانی همچون وزارت امور خارجه، وزرات فرهنگ و صندوق توسعه فرهنگی جمهوری ارمنستان می باشد. جشنواره بین المللی فیلم گلدن اپریکات بر موضوع فرهنگ و تمدن تمرکز دارد و یکی از قطب های مهم گردشگری رخدادها و گردشگری فرهنگی ارمنستان به شمار می رود و سالانه گردشگران بسیاری را به خود جذب می کند.   ایروان باشکوه
میدان جمهوری ایروان

میدان جمهوری ایروان

میدان جمهوری میدان شهری مرکزی در ایروان، پایتخت ارمنستان است. این میدان شامل دو بخش است: میدانی بیضی شکل و بخشی ذوزنقه ای که شامل استخر و فواره های رقصان است. میدان با پنج ساختمان اصلی از جنس توف صورتی و زرد به سبک نئوکلاسیک و با استفاده مفرط از موتیف های ارمنی، احاطه شده است. این مجموعه معماری شامل خانه دولت، موزه تاریخ و گالری ملی، هتل ماریوت ارمنستان و وزارتخانه های امور خارجه و حمل و نقل و ارتباطات است. میدان توسط الکساندر تامانیان در سال ۱۹۲۴ طراحی شد. ساخت و ساز اغلب بناها تا دهه ۱۹۵۰ به پایان رسید. آخرین بنا – گالری ملی – در سال ۱۹۷۷ به اتمام رسید.

در دوره شوروی این میدان، میدان لنین نامیده می شد و مجسمه لنین در وسط میدان برپا بود و رژه های نظامی دوبار در سال برگزار می شدند. پس از استقلال ارمنستان، مجسمه لنین برداشته شد و نام میدان نیز عوض شد. این میدان به عنوان “مهم ترین فضای شهری”، “معماری بارز” و “برجسته ترین مجموعه معماری” شهر و ارمنستان توصیف شده است. یکی از نویسندگان اشاره کرد که میدان “مطمئنا یکی از بهترین میادین مرکزی ساخته شده در جهان در طول قرن بیستم است.”

میدان جمهوری زیبای ایروان

فضای میانی میدان جمهوری

ترغازاریان می نویسد که “پس از آنکه مجسمه لنین سرنگون شد، تعادل میدان به هم خورد و فضای خالی، در جایی که مجسمه قرار داشت به موضوع طراحی های پیشنهادی مختلفی بدل شد. اما هیچ کدام موفقیت آمیز نبودند”.

در ۳۱ دسامبر سال ۲۰۰۰ صلیبی بیست و چهار متری که با چراغ های حبابی روشن شده بود، در فضای خالی مانده روی پایه ستون مجسمه لنین برافراشته شد. این ساخت و ساز در سال ۲۰۰۱ به پایان رسید، که مصادف با زمانی بود که ارمنستان و کلیسای وابسته به پاپ ارمنستان، هزار و هفتصدمین سالگرد پیوستن به کیش مسیحی را جشن گرفتند. صلیب با ۱۷۰۰ لامپ نمادین روشن شد و در ادامه جشن های آن سال در میانه میدان باقی ماند. با این حال، در پایان ۲۰۰۱، دوره جشن ها به پایان رسید و صلیب پیاده سازی شد. در فوریه ۲۰۰۴ تلویزیون با سایز بیلبوردی در این فضای خالی قرار گرفت که تبلیغاتی را برای سازمان ها و محصولات مختلف نشان می داد. این تلویزیون در سال ۲۰۰۶ برداشته شد.

حوض میانی میدان جمهوری ایروان

MORE
معبد گارنی ایروان

معبد گارنی ایروان

معبد گارنی معبد کلاسیک هلنی در گارنی ارمنستان است. این معبد احتمالا معروف ترین بنا و نمادی از ارمنستان پیش از مسیحیت است. این معبد تنها بنای ستون دار شناخته شده به سبک یونانی-رومی در ارمنستان است و تنها نمونه از این نوع که تا به امروز در اتحاد جماهیر شوروی که تا به امروز پابرجا مانده است.

این بنا احتمالا توسط شاه تیریداتس اول در قرن اول میلادی به عنوان معبدی برای خدای خورشید “مهر” ساخته شده است. پس از تغییر دین ارمنستان به مسیحیت در اوایل قرن چهارم، به خانه تابستانی خواهر تیرداد سوم، خسرویدخت تبدیل شد. بر طبق نظر برخی از متخصصان، این بنا معبد نبوده، بلکه مقبره بوده و به همین دلیل از نابودی همه گیر بناهای بت پرستانه مصون مانده است. این بنا در زلزله ۱۶۷۹ فروریخت. شروع بازسازی آن در قرن نوزدهم به حفاری هایی در محل بنا در اوایل و میانه قرن بیستم انجامید. نهایتا بازسازی کامل معبد گارنی در بین سالهای ۱۹۶۹ و ۱۹۷۵ به پایان رسید. این بنا یکی از جاذبه های گردشگری اصلی در ارمنستان است.

تاریخ معبد گارنی

تاریخ دقیق ساخت معبد ناشناخته و مورد بحث بسیار است. نظر غالب این است که این بنا در سال ۷۷ میلادی و در یازدهمین سال حکومت شاه تیرداد اول ساخته شده است. در سال ۱۹۴۵، نقاش مارتیروس ساریان کتیبه ای به زبان یونانی کشف کرد که در آن از تیرداد خورشید (هلیوس) به عنوان موسس معبد نامبرده شده بود. کتیبه که احتمالا از دیوار ارگ گارنی و نه خود معبد، جدا شده بود، آسیب فراوانی دیده است.

مورخ اوایل قرون وسطی، موسس خورناتسی کتیبه را به تیرداد سوم نسبت داد. بیشتر متخصصان، امروزه کتیبه را تیرداد اول منسوب می کنند. با توجه به اینکه در کتیبه گفته شده است که معبد در سال یازدهم حکومت تیرداد اول ساخته شده است، این باور وجود دارد که معبد در سال ۷۷ میلادی تکمیل شده باشد. این تاریخ توسط الکساندر شاهینیان پیشنهاد شد و بعد از آن به صورت گسترده ای در ارمنستان پذیرفته شد.

معبد گارنی باشکوه در ایروان

MORE